کریدور میانی مسیری امن در سایه ناامنی خلیج فارس | بخش دوم

به گزارش پرتال حمل و نقل ، ارمنستان ، آذربایجان و ترکمنستان ، که همگی با ایران هم‌مرز هستند و به کریدور وسیع‌تر متصل هستند ، تخلیه اتباع خارجی را تسهیل کرده‌اند . هزاران غیرنظامی تاکنون برای رسیدن به امنیت از این کشورها عبور کرده‌اند و در صورت ادامه خصومت‌ها ، ممکن است تعداد بیشتری نیز به دنبال آنها بروند .

هیچ پیش‌بینی‌ای وجود ندارد که چه زمانی کمپین هوایی علیه ایران پایان می‌یابد ، چگونه به پایان می‌رسد یا منطقه پس از جنگ چگونه ظاهر خواهد شد . با این حال ، صرف نظر از نتیجه ، احتمالاً کریدور میانی به افزایش اهمیت منطقه‌ای خود ادامه خواهد داد . تضمین بقای بلندمدت آن مستلزم اقدام در دو جبهه است .

اول ، باید انعطاف‌پذیری در زیرساخت‌های حمل و نقل که زیربنای این کریدور هستند ، تقویت شود . جاده‌ها ، خطوط ریلی ، بنادر و فرودگاه‌ها در حال حاضر وجود دارند ، اما نیاز به نوسازی و گسترش دارند. با توجه به اینکه ارمنستان و آذربایجان در آستانه عادی‌سازی روابط هستند ، ارتباطات ترانزیتی جدید می‌توانند به زودی آسیای مرکزی را مستقیماً به اروپا متصل کنند .

مسیرهای اضافی احتمال افزونگی را کاهش داده و آسیب‌پذیری در برابر شکست را کاهش می‌دهند . دستیابی به این هدف مستلزم سرمایه‌گذاری قابل توجه دولتی و خصوصی از سوی کشورهای خارج از قفقاز جنوبی و آسیای مرکزی است که از تجارت امن در سراسر منطقه بهره‌مند می‌شوند .

دوم ، باید تمرکز جدیدی بر امنیت وجود داشته باشد . تاریخ نشان داده است که بی‌ثباتی در یک کشور می‌تواند به سرعت از مرزها عبور کند . ظرفیت امنیت مرزی باید از طریق آموزش و کمک‌های فنی افزایش یابد .

قابلیت‌های امنیت دریایی در دریای خزر ، به ویژه در میان آذربایجان و قزاقستان ، باید بهبود یابد ، زیرا اگر نتوان از دریای خزر به طور ایمن عبور کرد ، کریدور میانی وجود نخواهد داشت .  دفاع هوایی نیز به همان اندازه حیاتی است .

آسمان بالای کریدور باید باز و امن باقی بماند . کشورهای واقع در مسیر این کریدور ، بهتر است تجربیات اخیر کشورهای خلیج فارس در مقابله با موشک‌های بالستیک و پهپادهای ایران و همچنین درس‌های سخت اوکراین در زمینه تاب‌آوری دفاع هوایی را مطالعه کنند .

در حالی که وضعیت نهایی جنگ در ایران همچنان نامشخص است ، سیاست‌گذاران جهانی باید اکنون برای کاهش پیامدهای اقتصادی گسترده‌تر اقدام کنند . استفاده مداوم و ایمن از کریدور میانی ، تمام اختلالات ناشی از درگیری‌های منطقه‌ای را حل نخواهد کرد . اما همانطور که رویدادهای اخیر نشان داده‌اند ، این کریدور به طور فزاینده‌ای به یک جزء حیاتی از تاب‌آوری تجارت جهانی تبدیل شده و دیگر نمی‌توان آن را به عنوان یک عنصر حاشیه‌ای برای اقتصاد جهانی در نظر گرفت .